Czy możemy się jakoś kontaktować ze zmarłymi? Czy mamy wpływ na miejsce zmarłych? Co się dzieje z nami po śmierci? Dokąd idziemy po śmierci? Co o tym mówi nam biblia? Czym jest raj, a czym jest niebo?

Czy wierzący idą od razu do nieba?

Wiele osób zadaje sobie dziś pytanie o sens życia, psychologia próbuje nam odpowiedzieć na różne sposoby, nie ma jednak moim zdaniem takiej możliwości nie biorąc pod uwagę zapisów z bibli.

Po przeanalizowaniu tego, co Biblia mówi o „pośrednim” lub „pomiędzy” stanie wierzącego, możemy stwierdzić, co następuje.

  1. Po śmierci dusza lub duch wierzącego natychmiast idzie do Boga – do raju.
  2. Biblia mówi również, że wierzący idzie do Chrystusa w obecności Pana.
  3. W tym stanie wierzący są żywi i świadomi, choć cały czas czeka nas sąd.
  4. Chociaż nie jest to ich ostateczna nagroda, jest to miejsce odpoczynku, oczekiwania, aktywności i świętości.
  5. Paweł, który został pochwycony w obecności Pana, mówi, że słyszał niewypowiedziane rzeczy, których nikomu nie wolno przekazać.
  6. To wszystko jest stanem pośrednim do powrótu Jezusa na ziemię i ustanowienia nowej ziemii.

Przydatne fragmenty z biblii:

(43): Tedy mu powiedział Jezus: Zaprawdę powiedam tobie: Dziś ze mną będziesz w raju. [Biblia Brzeska, Łk 23]

 

(1): Wiemy bowiem, że jeśli ten namiot, który jest naszym ziemskim mieszkaniem, się rozpadnie, mamy budowlę od Boga, dom w niebie, nie rękoma zbudowany, wieczny. (2): Dlatego też w tym doczesnym wzdychamy, pragnąc przyoblec się w domostwo nasze, które jest z nieba, [Biblia Mesjańska, 2Kor 5]

(23): Albowiem jedno i drugie mnie pociąga: pragnę rozstać się z życiem i być z Chrystusem, bo to daleko lepiej; [Biblia Mesjańska, Flp 1]

 

(55): A on, pełen Ducha Świętego, patrzył uważnie w niebo i ujrzał chwałę Boga i Jezusa stojącego po prawicy Boga. (56): I powiedział: Oto widzę niebiosa otwarte i Syna Człowieczego stojącego po prawicy Boga. (57): A oni podnieśli wielki krzyk, zatkali sobie uszy i jednomyślnie się na niego rzucili. (58): Wyrzucili go poza miasto i kamienowali, a świadkowie złożyli swoje szaty u stóp młodzieńca zwanego Saulem. (59): Tak kamienowali Szczepana, modlącego się tymi słowy: Panie Jezu, przyjmij mojego ducha. [Uwspółcześniona Biblia Gdańska, Dz 7]

(32): Ja jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych. [Uwspółcześniona Biblia Gdańska, Mt 22]

(22): I stało się, że umarł żebrak, i zanieśli go aniołowie na łono Abrahamowe; umarł też bogacz i został pochowany. (23): A gdy w krainie umarłych cierpiał męki i podniósł oczy swoje, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie. [Biblia Warszawska, Łk 16]

(9): A gdy zdjął piątą pieczęć, widziałem poniżej ołtarza dusze zabitych dla Słowa Bożego i dla świadectwa, które złożyli. (10): I wołały donośnym głosem: Kiedyż, Panie święty i prawdziwy, rozpoczniesz sąd i pomścisz krew naszą na mieszkańcach ziemi? (11): I dano każdemu z nich szatę białą, i powiedziano im, aby jeszcze odpoczęli przez krótki czas, aż się dopełni liczba współsług i braci ich, którzy mieli podobnie jak oni ponieść śmierć. [Biblia Warszawska, Ap 6]

(2): Znałem człowieka w Chrystusie, który przed czternastu laty – czy to w ciele było, nie wiem, czy poza ciałem, nie wiem, Bóg wie – został uniesiony w zachwyceniu aż do trzeciego nieba. (3): I wiem, że ten człowiek – czy to w ciele było, czy poza ciałem, nie wiem, Bóg wie – (4): został uniesiony w zachwyceniu do raju i słyszał niewypowiedziane słowa, których człowiekowi nie godzi się powtarzać. [Biblia Warszawska, 2Kor 12]